Blocky Quest: 3D Platformer

ანალიზის ავტორი: AppCompare

პირველად რომ ჩავრთე Blocky Quest: 3D Platformer, მაშინვე მივხვდი, რომ მისი მთავარი იდეა მარტივია: ბლოკებისგან შექმნილ სამგანზომილებიან სამყაროში უნდა იმოძრაო, იხტუნაო, გაექცე საფრთხეებს და ბრძოლით გააგრძელო გზა. ეს არის სათავგადასავლო თამაში, რომელიც რთული ახსნა-განმარტებების ნაცვლად ვიზუალურ გარემოსა და მოძრაობაზე აკეთებს აქცენტს. თუ მოგწონს ფერადი, კუბური სტილის სამყაროები და მოკლე სესიებში თამაში, აქ საინტერესო დასაწყისს იპოვი.

თამაშის შემქმნელია Bibota, ხოლო აპლიკაცია უფასოდ ვრცელდება. ის უკვე 500 ათასზე მეტ მოწყობილობაზეა დაყენებული, რაც მიანიშნებს, რომ ასეთი მსუბუქი და მარტივად გასაგები თავგადასავალი ბევრ მოთამაშეს იზიდავს. ამასთან, უფასო ჩამოტვირთვა არ ნიშნავს სრულად ხარჯებისგან თავისუფალ გამოცდილებას: თამაშში არსებული ნივთების შესყიდვები 3,00 ₾-დან 1 224,00 ₾-მდე მერყეობს თითოეულ საქონელზე. ამიტომ მე მას ბავშვებისთვის ან ოჯახურ მოწყობილობაზე დაყენებისას ცოტა მეტი ყურადღებით მივუდგებოდი.

როგორია თამაში მიმდინარე მდგომარეობაში

Blocky Quest-ის ყველაზე ძლიერი მხარე მისი მკაფიო ვიზუალური იდენტობაა. ვოქსელის სტილი გარემოს მარტივად აღსაქმელს ხდის: პლატფორმები, დაბრკოლებები და გასავლელი მიმართულებები ერთმანეთისგან თვალსაჩინოდ გამოიყოფა. ასეთ დიზაინს პრაქტიკული უპირატესობაც აქვს — ეკრანზე ზედმეტი დეტალებით გადატვირთვის ნაცვლად, მოთამაშეს მოძრაობაზე კონცენტრირება შეუძლია.

ჩემი გამოცდილებით, მსგავსი თამაშის სიამოვნება დიდწილად იმაზეა დამოკიდებული, რამდენად კარგად გრძნობს მოთამაშე ხტომის რიტმს. აქ ერთი შეხედვით უმნიშვნელო შეცდომაც შეიძლება პრობლემად იქცეს: თუ პლატფორმას გვიან შეაფასებ ან გაქცევის მიმართულებას დროულად არ აირჩევ, მომდევნო მონაკვეთი უფრო რთული ხდება. ამიტომ ეს უბრალოდ მშვიდი გასეირნება არ არის. მასში მოქმედება, სივრცის შეფასება და სწრაფი რეაქცია ერთად მუშაობს.

თამაში განსაკუთრებით მოსახერხებელია მოკლე შესვენებებისთვის. მაგალითად, თუ მგზავრობისას რამდენიმე წუთი გაქვს ან საღამოს სხვა გრძელი თამაშის დაწყება არ გინდა, შეგიძლია სწრაფად შეხვიდე, რამდენიმე მონაკვეთი გაიარო და შემდეგ შეწყვიტო. ასეთი გამოყენებისას მისი მარტივი ვიზუალი და პირდაპირი მიზნები უპირატესობად იქცევა. ის ნაკლებად ჰგავს ნელ, სიუჟეტზე დაფუძნებულ თავგადასავალს და უფრო მეტად მოქმედებით პლატფორმერს, სადაც მთავარი სიამოვნება მოძრაობის სწორად შესრულებაა.

თუმცა, ვინც ღრმა სიუჟეტს, პერსონაჟების ხანგრძლივ განვითარებას ან რთულ როლურ სისტემას ეძებს, შეიძლება იმედგაცრუებული დარჩეს. თამაშის აღწერიდან და მისი ძირითადი კონცეფციიდან აშკარაა, რომ აქ ყურადღება სამყაროს შესწავლაზე, ხტომასა და ბრძოლაზეა გადატანილი, არა დიდ დიალოგებზე ან ისტორიის მრავალშრიან განვითარებაზე. ჩემთვის ეს ნაკლი მხოლოდ მაშინ ხდება, როცა თამაშისგან უფრო ფართო თავგადასავალს ველოდები.

მართვა და პირველი რამდენიმე წუთი

ამ ტიპის თამაშში მართვის სქემა ყველაფერს წყვეტს. დაწყებისას მე გირჩევდი, პირველივე წუთებში არ იჩქარო. ჯერ შეამოწმე, რამდენად სწრაფად რეაგირებს პერსონაჟი მიმართულების შეცვლაზე, რამდენად ზუსტად სრულდება ხტომა და როგორ იქცევა კამერა მაშინ, როცა ბლოკებიან გარემოში კუთხეს იცვლი. ეს პატარა დაკვირვება მოგვიანებით ბევრ წარუმატებელ მცდელობას აგარიდებს.

არჩევამდე წაკითხვა ღირს

---

Flightradar24: როგორ აქცევს ფრენების ყურება ცნობისმოყვარეებს საზოგადოებად

როცა რიტმი წყდება, რამდენად საიმედოა Tiles Hop

Spotify მუსიკას არჩევს ჩვენთან ერთად და ჩვენს ნაცვლად

Xiaomi-ის ამინდის აპზე გადასვლა: როდის ღირს და რას დაკარგავთ

ფერების შევსების მშვიდი რიტუალი: რატომ გვიზიდავს Coloring Games

eBay-ის აპი: იშვიათი ნივთების ძიება და გაყიდვა მოთმინებას მოითხოვს

---

ჩემი პრაქტიკული რჩევაა, ხტომის წინ ყოველთვის შეაფასო არა მხოლოდ სამიზნე პლატფორმა, არამედ მას შემდეგ გასავლელი სივრცეც. ვოქსელის გარემოში პლატფორმები შეიძლება ვიზუალურად ერთნაირი ჩანდეს, მაგრამ უსაფრთხო დასაჯდომი ადგილი და შემდგომი მიმართულება ერთნაირად მნიშვნელოვანი არ არის. თუ მხოლოდ პირველ დაბრკოლებას უყურებ, შეიძლება წარმატებული ნახტომის შემდეგ პირდაპირ უფრო რთულ სიტუაციაში აღმოჩნდე.

ბრძოლის მონაკვეთებში კი სიჩქარე ყოველთვის საუკეთესო არჩევანი არ არის. როცა რამდენიმე საფრთხე ერთდროულად ჩნდება, მე უფრო საიმედოდ მივიჩნევ პოზიციის შეცვლას, მცირე მანძილის შენარჩუნებას და შემდეგ შეტევას, ვიდრე პირდაპირ წინ წასვლას. ეს განსაკუთრებით სასარგებლოა მათთვის, ვინც მობილურ ეკრანზე ზუსტი კონტროლის შეჩვევას ჯერ კიდევ ცდილობს.

სამყაროს შესწავლა მხოლოდ სირბილი არ არის

უზარმაზარი სამგანზომილებიანი ვოქსელის სამყაროს იდეა თამაშს მასშტაბის შეგრძნებას აძლევს. ასეთ გარემოში მოთამაშე მხოლოდ ერთი ხაზით წინ არ უნდა მოძრაობდეს; საინტერესო ნაწილი სწორედ გზის წაკითხვაა. სად არის უსაფრთხო გადასასვლელი? რომელი ბლოკი გაძლევს უკეთეს ხედვას? ღირს თუ არა გვერდით გადახვევა, თუ მთავარი გზა უფრო სწრაფია?

მე გვერდითი ადგილების შემოწმებას მაშინ ვამჯობინებ, როცა წინსვლა ზედმეტად მარტივად გამოიყურება. ეს არა იმიტომ, რომ ყველა კუთხეში აუცილებლად განსაკუთრებული ჯილდოა, არამედ იმიტომ, რომ გარემოს დათვალიერება თამაშის მთავარ ხასიათს უკეთ აჩენს. თუ მუდმივად მხოლოდ პირდაპირ გზას მიჰყვები, ვოქსელის სამყარო დეკორაციად იქცევა; თუ სივრცეს აკვირდები, ის უკვე თავსატეხის ნაწილად მუშაობს.

ამ მიდგომას ერთი ფასი აქვს: მოთამაშეს მოთმინება სჭირდება. სწრაფი მოქმედების მოყვარულს შეიძლება გაუჩნდეს განცდა, რომ ზოგი მონაკვეთი ზედმეტად ნელა ვითარდება, განსაკუთრებით მაშინ, როცა უბრალოდ შემდეგ დაბრკოლებამდე მისვლას ელოდება. ჩემთვის ეს დამოკიდებულია განწყობაზე — ზოგჯერ გარემოს დათვალიერება სასიამოვნოა, მაგრამ სხვა დროს უფრო პირდაპირი ტემპი მირჩევნია.

ვერსია 1.1.1 და პროდუქტის განვითარების ეტაპი

ამჟამად თამაში 1.1.1 ვერსიაზეა. ასეთ ნომერს მე აღვიქვამ, როგორც უკვე გამოყენებად, მაგრამ ჯერ კიდევ განვითარებად პროდუქტს და არა საბოლოოდ ჩამოყალიბებულ, მრავალწლიანი გაფართოებებით დატვირთულ თამაშს. ამიტომ შეფასებისას ყურადღებას ვაქცევ არა მხოლოდ დღევანდელ შთაბეჭდილებას, არამედ იმასაც, რამდენად კარგი საფუძველი აქვს მომავალ გაუმჯობესებებს.

ვერსიის ნომერი თავისთავად არ გვაძლევს უფლებას კონკრეტული ახალი ფუნქციები ან ცვლილებები მოვიგონოთ. რაც ამ ეტაპზე აშკარად ჩანს, არის თამაშის ძირითადი მიმართულება: 3D ვოქსელის გარემო, პლატფორმებზე გადაადგილება, გაქცევა და ბრძოლა. ჩემი აზრით, სწორედ ამ ბირთვის გამართულობა უნდა იყოს შემქმნელის პირველი პრიორიტეტი, სანამ გამოცდილებას დამატებითი სისტემებით გააფართოებს.

არსებული მოთამაშეებისთვის ეს ნიშნავს, რომ თამაში შეიძლება კარგი იყოს როგორც მოკლე, განმეორებადი გასართობი, მაგრამ მათ, ვინც მუდმივად ახალ შინაარსს ელოდება, მოლოდინის სწორად დაყენება დასჭირდებათ. მე არ დავიწყებდი თამაშს იმ ვარაუდით, რომ ის უკვე უზარმაზარ, უსასრულოდ ცვალებად თავგადასავალს გთავაზობს. უფრო სამართლიანი იქნება მისი აღქმა, როგორც ბლოკური სამყაროსა და მოქმედებითი პლატფორმინგის კომბინაციისა, რომელსაც განვითარების ადგილი აქვს.

მომავალში ყველაზე საინტერესო დასაკვირვებელი ჩემთვის იქნება არა უბრალოდ ახალი გარემოების დამატება, არამედ ის, როგორ გაამდიდრებს ეს ცვლილებები უკვე არსებულ მოძრაობას. ახალი ადგილები ღირებულებას მაშინ შექმნის, თუ ისინი განსხვავებულად დაგაფიქრებს ხტომაზე, გაქცევასა და ბრძოლაზე. მხოლოდ ვიზუალური გაფართოება საკმარისი არ იქნება, თუ თამაშის ძირითადი რიტმი უცვლელი და მალე პროგნოზირებადი გახდება.

ვისთვის არის კარგი არჩევანი

Blocky Quest-ს ყველაზე მეტად ვურჩევდი მოთამაშეს, რომელსაც მოსწონს მარტივად გასაგები, მაგრამ რეაქციაზე დაფუძნებული თავგადასავლები. თუ კუბური ვიზუალი შენთვის მიმზიდველია, სწრაფად გინდა თამაშის დაწყება და არ გჭირდება რთული მენიუების ან სიუჟეტური ტექსტების დიდი რაოდენობა, აქ შესაფერის გამოცდილებას მიიღებ.

ის ასევე კარგი ვარიანტია მათთვის, ვისაც სხვადასხვა სიგრძის სესიები მოსწონს. შეგიძლია ითამაშო რამდენიმე წუთით, რათა მოძრაობის რიტმი შეინარჩუნო, ან უფრო დიდხანს დარჩე და გარემოს უკეთ დააკვირდე. ჩემთვის ასეთი მოქნილობა მობილური თამაშის მნიშვნელოვანი თვისებაა, რადგან ტელეფონზე თამაშისას ყოველთვის არ მაქვს დრო, რომ ერთი დიდი თავგადასავალი თავიდან ბოლომდე გავიარო.

მეორე მხრივ, თამაშს გვერდს ავუვლიდი, თუ შენთვის მთავარი მოთხოვნაა რეალისტური გრაფიკა, ძალიან რთული პერსონაჟის განვითარება ან მკაფიოდ გაწერილი კინემატოგრაფიული ისტორია. ასევე დაფიქრდი, რამდენად გაწუხებს თამაშში შესყიდვების არსებობა. უფასო დაწყება მოსახერხებელია, მაგრამ ნივთების ფასების დიაპაზონი ნიშნავს, რომ ოჯახურ მოწყობილობაზე გამოყენებისას შესყიდვების კონტროლი გონივრული ნაბიჯია.

ასაკობრივი ნიშნული 3+ არის, ამიტომ თამაში ფართო აუდიტორიისთვისაა მონიშნული. მიუხედავად ამისა, პატარა მოთამაშეებისთვის მე მაინც წინასწარ შევამოწმებდი მართვის სიმარტივეს და მოწყობილობის გამოყენების წესებს. ასაკობრივი შეფასება არ ცვლის მშობლის გადაწყვეტილებას, განსაკუთრებით მაშინ, როცა აპლიკაციაში ფასიანი ნივთებიც არსებობს.

როგორ დგას ჩვეულებრივ ალტერნატივებთან შედარებით

ჩვეულებრივ 3D პლატფორმერებთან შედარებით, Blocky Quest-ის მთავარი განსხვავება მისი ვოქსელური სტილია. ეს მას უფრო სათამაშო და პირობით იერს აძლევს, ვიდრე რეალისტურ სამყაროს. თუ სხვა თამაშებში გარემო მხოლოდ ფონის ფუნქციას ასრულებს, აქ ბლოკური ფორმები თავად ქმნის გზის წაკითხვისა და მოძრაობის განცდას.

უფრო სიუჟეტურ სათავგადასავლო თამაშებთან შედარებით, აქ ნაკლები ყურადღება მოდის დიალოგებსა და ემოციურ თხრობაზე, ხოლო მეტი — მოქმედებაზე. ეს კარგია, როცა მინდა სწრაფად შევიდე თამაშში და რაიმე დავალების შესრულება დაუყოვნებლივ დავიწყო. მაგრამ თუ მსურს პერსონაჟებთან ურთიერთობა და ისტორიის ეტაპობრივად აღმოჩენა, სხვა ტიპის თამაში უკეთ დამაკმაყოფილებს.

უსასრულო სირბილის თამაშებთან შედარებით, ვოქსელის გარემო უფრო მეტ სივრცით ფიქრს მოითხოვს. აქ მხოლოდ დაბრკოლების დროულად აცილება არ არის საკმარისი; საჭიროა იმის გადაწყვეტაც, სად გადახვიდე და როდის შეცვალო მიმართულება. ამავე დროს, ვინც სწორედ უსასრულო სირბილის უწყვეტ, სწრაფ რიტმს ეძებს, შეიძლება Blocky Quest-ის უფრო გააზრებული გადაადგილება ნელ ტემპად მოეჩვენოს.

მე მას არც სრულფასოვან ღია სამყაროს თამაშად მივიჩნევდი. დიდი 3D გარემო შთამბეჭდავია, მაგრამ დიდი სივრცე ავტომატურად არ ნიშნავს თავისუფლების იმავე დონეს, რასაც მძიმე კონსოლური ან კომპიუტერული პროექტები გვთავაზობს. მისი უპირატესობა არის ხელმისაწვდომი, ბლოკური თავგადასავალი მობილურ ფორმატში — არა მასშტაბური სიმულაცია.

ფული, მოწყობილობა და ყოველდღიური გამოყენება

თამაში უფასოა, რაც ჩამოტვირთვის წინ ბარიერს ამცირებს. თუმცა შიდა შესყიდვების არსებობა გადაწყვეტილების ნაწილად უნდა ჩათვალო. მე პირადად თავიდან არაფერს ვიყიდდი და ჯერ შევაფასებდი, რამდენად სრულფასოვნად შემიძლია თამაში დამატებითი ნივთების გარეშე. ეს მიდგომა განსაკუთრებით პრაქტიკულია მაშინ, როცა უბრალოდ გინდა გაიგო, გიხდება თუ არა მისი მოძრაობა და ვიზუალური სტილი.

ფასიანი ნივთების დიაპაზონი საკმაოდ ფართოა, ამიტომ შემთხვევითი შეძენის თავიდან აცილება მნიშვნელოვანია. თუ ტელეფონს ბავშვიც იყენებს, კარგი ჩვევაა, წინასწარ განიხილო, როდის შეიძლება შესყიდვა და როდის — არა. ასე თამაშის უფასო ნაწილი რეალურად საცდელ სივრცედ დარჩება და გადაწყვეტილებას მშვიდად მიიღებ.

მინიმალური მოთხოვნა Android 7.1-ია. ეს ნიშნავს, რომ თამაში მხოლოდ უახლესი მოწყობილობებისთვის არ არის განკუთვნილი და შედარებით ძველ Android ტელეფონზეც შეიძლება იყოს საინტერესო საცდელი ვარიანტი. მაინც არ ვივარაუდებდი, რომ ყველა ძველი მოწყობილობა ერთნაირად იმუშავებს: სამგანზომილებიანი გარემო ეკრანზე უფრო დატვირთულია, ვიდრე უბრალო ორგანზომილებიანი თამაში, ამიტომ პრაქტიკული გამოცდილება ტელეფონის შესაძლებლობებზე იქნება დამოკიდებული.

ჩემს ყოველდღიურ სცენარში ამ თამაშს გამოვიყენებდი მაშინ, როცა ხუთი ან ათი წუთი თავისუფალი მაქვს და მინდა ისეთი რამ, რაც ტექსტის კითხვას ან გრძელი ისტორიის დამახსოვრებას არ მოითხოვს. გზაში ან შესვენებისას ჯერ მშვიდად შევამოწმებდი მართვას, შემდეგ კი ერთ კონკრეტულ მიზანს დავისახავდი — მაგალითად, რამდენიმე რთული ნახტომის ზედიზედ შესრულებას. ასეთი პატარა მიზნები თამაშს უფრო სასიამოვნოს ხდის, ვიდრე უბრალოდ ეკრანზე შემთხვევით სირბილი.

რა უნდა გაითვალისწინო დაწყებამდე

პირველი რჩევა ასეთია: არ შეაფასო თამაში მხოლოდ პირველი რამდენიმე წამით. ვოქსელის სტილი შეიძლება მაშინვე მოგეწონოს ან საერთოდ არა, მაგრამ რეალური შთაბეჭდილება მოძრაობის, სივრცის და ბრძოლის ერთად გამოცდის შემდეგ იქმნება. მე მინიმუმ რამდენიმე განსხვავებულ მონაკვეთს გავივლიდი, სანამ საბოლოო აზრს ჩამოვაყალიბებდი.

მეორე რჩევა ეხება კამერას და ხედვის კუთხეს. როცა გარემო კუბური და მრავალდონიანია, დაბრკოლების რეალური მანძილი ზოგჯერ თვალით იმაზე მარტივი ჩანს, ვიდრე მოძრაობისას არის. ამიტომ რთულ მონაკვეთებში არ იჩქარო და გამოიყენე ის პოზიცია, საიდანაც დასაჯდომი ადგილი ყველაზე მკაფიოდ ჩანს. ეს პატარა ჩვევა განსაკუთრებით ეხმარება ახალ მოთამაშეს.

მესამე რჩევაა, ბრძოლა და გადაადგილება ცალ-ცალკე უნარებად აღიქვა. თუ ერთდროულად ცდილობ სწრაფ სირბილს, ზუსტ ხტომას და შეტევას, შეცდომის მიზეზის პოვნა რთულდება. მე ჯერ უსაფრთხო ადგილიდან შევაფასებდი მოწინააღმდეგეს ან საფრთხეს, შემდეგ გადავწყვეტდი, გაქცევა ჯობდა თუ ბრძოლა. ასეთი არჩევანი თამაშის მოქმედებით ნაწილს უფრო გააზრებულს ხდის.

ბოლოს, ნუ ჩათვლი, რომ დიდი სამყარო აუცილებლად ნიშნავს, ყველგან დიდხანს გაჩერებას. ზოგჯერ საუკეთესო გადაწყვეტილება პირდაპირი გზით გაგრძელებაა, განსაკუთრებით მაშინ, როცა უკვე იცი, რომ გვერდითი შემოვლა მხოლოდ დროს დაგაკარგვინებს. სხვა დროს კი მცირე გადახვევა უკეთეს ხედვას გაძლევს. სწორედ ამ არჩევანის გაკეთება ქმნის თამაშის მცირე, მაგრამ სასიამოვნო სტრატეგიულ ფენას.

გამოცდილ მოთამაშეს რა ჩვევა ეხმარება

მე განმეორებადი მონაკვეთების გავლას პატარა სავარჯიშოდ მივუდგებოდი და არა მხოლოდ სწრაფად დასრულების მცდელობად. თუ ნახტომი არ გამოგივიდა, შემდეგ ცდაზე ერთ რამეს შეცვლი — მაგალითად, აფრენის წერტილს ან მიმართულების შეცვლის დროს — და დააკვირდები, შედეგი როგორ შეიცვალა. ასე შეცდომა კონკრეტულ გაკვეთილად იქცევა და არა უბრალოდ გაღიზიანების მიზეზად. ეს განსაკუთრებით გამოსადეგია მაშინ, როცა ეკრანზე რამდენიმე ბლოკი ერთმანეთს ფარავს და მანძილის შეფასება გიჭირს.

კიდევ ერთი სასარგებლო ჩვევაა, რთული მონაკვეთის წინ ტემპის შეგნებულად შენელება. მუდმივად სწრაფად მოძრაობა თითქოს ეფექტიანია, მაგრამ თუ კამერას ან შემდეგ პლატფორმას ვერ ასწრებ, საბოლოოდ მეტჯერ მოგიწევს თავიდან ცდა. მე ასეთ ადგილებში ჯერ ვიზუალურ ორიენტირს ავირჩევდი, შემდეგ კი მოძრაობას დავიწყებდი. ეს თამაშს ავტომატურ სირბილად არ აქცევს; პირიქით, მოქმედებას უფრო მიზანმიმართულს ხდის.

თუ ტელეფონზე მხოლოდ ერთი ხელი გაქვს თავისუფალი, ან გარემო ხმაურიანია, მოკლე სესია ზედმეტად რთულ მონაკვეთში არ დაიწყო. უკეთესია, ჯერ მარტივ მოძრაობას დაუბრუნდე და თითების პოზიცია კომფორტულად მოირგო. ეს პრაქტიკული საკითხია და არა თამაშის განსაკუთრებული ფუნქცია: მობილურ ეკრანზე კონტროლის სიზუსტე მოთამაშის მდგომარეობაზეც არის დამოკიდებული. დაღლილობისას რთული ნახტომების ჯიუტად გამეორება ხშირად ნაკლებად სასიამოვნოა, ვიდრე შესვენება და მოგვიანებით დაბრუნება.

პარამეტრები და მოლოდინების მართვა

პირველ სესიამდე ღირს პარამეტრების მენიუს გადახედვა, თუ ის ხელმისაწვდომია, თუმცა მე არ ვივარაუდებდი, რომ იქ აუცილებლად კონკრეტული კონტროლის, კამერის ან გრაფიკის არჩევანი დაგხვდება. ყურადღება მიაქციე მხოლოდ იმას, რასაც თავად ეკრანზე ხედავ, და ცვლილება თითო-თითო გააკეთე. ერთდროულად ბევრი რამის შეცვლისას რთულია მიხვდე, რეალურად რა აუმჯობესებს კომფორტს.

ასევე მოარგე სესიის მიზანი თამაშის ტიპს. თუ დღეს მხოლოდ რამდენიმე წუთი გაქვს, ერთი მონაკვეთის վրա կենտրոնանալը ավելի რეალისტურია, քան մեծ առաջընթաց ակնկալելն ու շտობის გამო შეცდომების დაშვება. ხოლო როცა მშვიდად თამაშობ, გარემოს დათვალიერება და უსაფრთხო მიმართულებების შედარება შეიძლება უფრო საინტერესო იყოს. ამ განსხვავებული მიდგომების მონაცვლეობა გეხმარება, რომ ერთსა და იმავე ტემპზე არ მოგბეზრდეს.

მოთამაშეებს ხშირად აინტერესებთ, შეიძლება თუ არა თამაში დაუყოვნებლივ სრულად შეაფასო. ჩემი პასუხია՝ ჯერ მცირე ცდა გააკეთე: გამოსცადე გადაადგილება, რამდენიმე ნახტომი და მოქმედებითი მონაკვეთი, შემდეგ კი გადაწყვიტე, გიზიდავს თუ არა ძირითადი რიტმი. თუ ამ ბირთვთან ვერ დამეგობრდი, მხოლოდ უფრო ხანგრძლივი თამაში ნაკლებად სავარაუდოა, რომ გამოცდილებას შეგიცვლის. სამაგიეროდ, თუ მოძრაობის წაკითხვა მოგწონს, მაშინ გარემოს შესწავლასაც მეტი აზრი ექნება.

კიდევ ერთი გონივრული კითხვა ეხება შესყიდვებს: აუცილებელია თუ არა რამის ყიდვა, რომ თამაში მოსინჯო? მე ჯერ უფასო გამოცდილებით დავიწყებდი და მხოლოდ ამის შემდეგ გადავწყვეტდი, ღირს თუ არა რაიმე ნივთზე ფიქრი. რადგან შესყიდვების ფასები ფართო დიაპაზონშია, თამაშის დაწყებამდე სასარგებლოა მოწყობილობაზე შესყიდვების დამოწმების წესების შემოწმებაც, განსაკუთრებით თუ ტელეფონს ოჯახის სხვა წევრებიც იყენებენ.

ვისაც ხანგრძლივი სიუჟეტი ან უწყვეტი, თითქმის ავტომატური სირბილი უნდა, უკეთ მოერგება სხვა ტიპის სათავგადასავლო ან უსასრულო სირბილის თამაში. აქ კი მიმზიდველობა უფრო მეტად ბლოკურ სივრცეში მიმართულების არჩევასა და მოქმედების დროულად შესრულებაშია. ეს განსხვავება ჩამოტვირთვამდე გაითვალისწინე: Blocky Quest-ის მთავარი ხიბლი არ არის ამბის მოყოლა, არამედ ის, თუ როგორ გადიხარ გარემოს.

ჩემი საბოლოო შეფასება

Blocky Quest: 3D Platformer ჩემთვის არის მარტივი შესასვლელი სათავგადასავლო თამაში, რომელიც ვოქსელურ ვიზუალს ხტომას, გაქცევასა და ბრძოლას უკავშირებს. მისი ძლიერი მხარეა პირდაპირი იდეა, ადვილად ამოსაცნობი გარემო და მოკლე სესიებისთვის შესაფერისი ფორმატი. მე მას განსაკუთრებით იმ ადამიანს ვურჩევდი, ვისაც მობილურზე მსუბუქი, მოქმედებითი თავგადასავალი სურს და არ ელოდება კონსოლის მასშტაბის სიუჟეტს.

ამავე დროს, მისი უფასო მოდელი შიდა შესყიდვებით და შედარებით ახალგაზრდა განვითარების ეტაპი უნდა გაითვალისწინო. თუ გინდა დიდი ისტორია, მუდმივად ახალი სისტემები ან მაქსიმალურად დახვეწილი პლატფორმინგი, შეიძლება სხვა ალტერნატივა უფრო სწორი აღმოჩნდეს. მაგრამ თუ ბლოკური სამყარო, სწრაფი რეაქცია და გარემოს შესწავლა შენს გემოვნებას ემთხვევა, Bibota-ს ეს თამაში ღირს საცდელად. ჩემი რეკომენდაციაა, ჯერ უფასო გამოცდილება მშვიდად გამოცადო, მართვას შეეჩვიო და მხოლოდ ამის შემდეგ გადაწყვიტო, გინდა თუ არა თამაშში უფრო ღრმად ჩართვა.